Elke ochtend start er in mijn huis een ware expeditietocht. U moet er zich heus geen tropische helm en vangnet bij voorstellen. Doorgaans ben ik gewoon in traditionele werkkledij en sta ik op het punt om te vertrekken naar mijn werk. De expeditietocht start echter op het moment dat de hand in de broekzak verdwijnt en daar niks aantreft. De sleutelbos waarvan ik zo zeker was dat die zich in de broekzak zou bevinden is verdwenen. Pootjes gekregen, ontvreemd, een aanval van alzheimer of een combinatie van de voorgaande zaken. Ik worstel al 31 jaar met dit fenomeen en enkel de technologie en innovatie kan me nog helpen. Ik hoor u nu al denken dat je van die sleutels hebt waar je naar kan fluiten. Dat is misschien handig als je alleen woont, maar je huisgenoot of huisgenoten ’s ochtends wekken door op je vingers te blazen wordt doorgaans niet op vreugdekreten onthaald.

Vorige maand kwam er alvast een consumentenproduct op de markt die een einde zou kunnen maken aan dergelijke zoektochten. De 3D-printer voor thuisgebruik zou volgens sommigen een nieuwe industriële revolutie kunnen inluiden omdat de toepassingen zeer uitgebreid zijn. Zo zou je niet meer langs Ikea moeten om een onderdeel op te halen dat stuk is of ontbreekt in je bouwpakket. Het enige wat Ikea hoeft te doen is je een mail sturen met het onderdeel dat jij als consument in 3D kan afprinten. Lijkt me vrij handig. Iedere ochtend hoef ik niet meer te zoeken naar mijn sleutel maar gewoon op de print-knop te drukken.

Tweet

1