Wanneer ik het woord Flanders (Vlaanderen) hoor of lees, denk ik aan Creativiteit, maar veel Nederlanders denken bij dat woord aan gunstige belasting.

Een wat vreemde inleiding om terecht te komen bij mijn onderwerp: de Internal Revenue Service, IRS, de Amerikaanse belastingdienst. Om mijn verhaal te kunnen volgen, moet u eerst wat achtergrond uit de Amerikaanse baseballwereld hebben.

Het record van het grootste aantal homeruns stond sinds 1961 met 61 homeruns op naam van Roger Maris van de New York Yankees. Logisch dat heel Amerika op 7 september 1998 wat zenuwachtig werd toen Mark McGwire, van de St. Louis Cardinals, zijn 61ste homerun van het seizoen zou kunnen gaan slaan. Het vestigen van een nieuw record lag voor de hand.

Dure bal

Wanneer, zoals bij een homerun, de bal buiten het veld wordt geslagen, wordt deze eigendom van de supporter die hem opvangt. Diegene die de bal natuurlijk het liefst in zijn bezit heeft, is de man die hem geslagen heeft. Wanneer er een 62ste volgt, dat is duidelijk, hangt er een hoger prijskaartje aan, en dan komen meteen ook de problemen. Men schat de waarde van deze bal op $ 1.000.000 of misschien nog wel veel meer.
Stel dat de supporter met de bal deze aan McGwire wil teruggeven, dan komt de fiscus schenkingsrecht innen. Na een vrijstelling van $ 625.000 vraagt zij 40 % van de resterende $ 375.000, dwz. $ 150.000. Die moet hij dan uit eigen zak betalen. Hem blijven drie andere opties over:

1. hij houdt de bal zelf, maar dan gaan zijn erfgenamen later successierechten betalen; 
2.  (deze optie vindt de fiscus erg interessant) hij verkoopt de bal en dan vangt de fiscus 40 % van het volle verkoopbedrag;
3. bij de derde optie heeft de fiscus pech: de vanger schenkt de bal aan een charitatieve instelling, die hem vervolgens verkoopt. Dan wordt er helemaal geen belasting betaald.

Eerlijke vinder

En dan nu die 62ste bal. Waar de hele natie naar had uitgekeken, gebeurde, maar… de bal kwam niet in het publiek terecht, maar net over het hek, en dus niet in het publiek. Ene Forneris, werkzaam bij de St.Louis Cardinals, de club van McGwire, raapte hem op en deed iets, wat de man die een $ 1 mln had geboden voor deze bal, zich niet kon voorstellen: hij gaf hem terug aan McGwire. Voor hem was het duidelijk, die bal was niet van hem, en dus ging hij terug naar de man die hem geslagen had.

Vriendelijke belastingsdienst

En dan nu die belasting: de correcte, sympathieke, èchte fan, zou dan toch $ 150.000 moeten betalen? De IRS liet weten van deze situatie geen zaak te maken; ook belastingambtenaren moeten aan hun imago denken.
In Nederland loopt al jaren een campagne van de belastingdienst: “leuker kunnen wij het niet maken, wel gemakkelijker”. De IRS bewees met haar sportieve geste, dat zij het ook leuker kan maken.

Hoe ik dit allemaal weet? Ik spel elke ochtend mijn lijfblad, Het Financieele Dagblad, een van de leukste kranten van Nederland. En daarin vond ik dit kostelijke verhaal. Quod erat demonstrandum.

Tweet

0