Het succes van een nieuw product is groter, als tijdens de ontwikkelingsfase veel aandacht aan design wordt besteed, en als ontwerpers bij de ontwikkeling van het product worden betrokken. Het imago van een bedrijf wordt bovendien versterkt als ontwerpers de website en huisstijl (mede) ontwerpen. Succesvolle producten en een beter bedrijfsimago resulteren vervolgens in betere bedrijfsprestaties. Dit zijn de belangrijkste bevindingen van het onderzoek dat verricht werd onder een groot aantal Nederlandse goederenproducerende en dienstverlenende bedrijven. Tevens blijkt dat een aantal positieve effecten van design sterker zijn, naarmate ontwerpers meer vrijheid krijgen om ideeën te onderzoeken die buiten het project vallen. Dit suggereert dat als bedrijven hun prestaties willen verbeteren, zij ontwerpers meer vrijheid moeten geven. Daarnaast heeft de innovativiteit van design op het gebied van experience (beleving) en functionaliteit ook een positief effect op de kwaliteit van een product.

Het betrekken van ontwerpers bij de ontwikkeling van de website of huisstijl van een bedrijf, versterkt het imago van het bedrijf op gebieden zoals maatschappelijk verantwoordelijkheidsbesef, emotionele aantrekkelijkheid, financieel succes en goed werkgeverschap.

• Lees het volledige rapport

Jons Janssens, een andere jonge ondernemer uit het Amsterdamse Start-up collectief Stikk, vertelde hoe hij vandaag de online print service Marvia runt. Ook het creatief talent genaamd Melvin Tercan bracht zijn verhaal. Hij lanceerde met zijn mede-web-warriors al verschillende succesvolle start-ups waaronder de betaalservice Tinypay.me. Erg knap van deze jonge ondernemers. Als er één boodschap achter blijft is het wel ‘just do it’. Geen jaren plannen maar simpelweg het lef en energie hebben om gewoon zaken de markt in sturen. Leren doe je onderweg wel.

“Succes is simpelweg één maal meer slagen dan falen.”
De openingsspreker van de dag was de succesvolle Nederlandse internetondernemer Arko Van Brakel. Indien je deze week een uurtje inspiratie kan gebruiken zet dan even onderstaand opname op, desnoods als audio. Maar leer van deze man hoe hij als 25 jarige bijvoorbeeld de eerste commerciële Nederlandse provider Euronet uit te grond stampte (of was het blufte?). Maar let vooral goed op voor de vele valkuilen. Niet arrogant worden en steeds een duidelijk doel voor ogen houden. Als voorbeeld toonde hij onder andere deze gekende clip van de Leadership Lessons from Dancing Guy. Wat hij echter niet toonde waren de minuten vooraf. Ook deze ‘dancing leader’ heeft verschillende mislukte pogingen moeten slikken voor hij zijn succes boekte. Ik blijf het een sterke case vinden, kippenvel bijna.

Arko van Brakel – Nieuwe Helden – Pytch / LiveWIRE seminar ‘Succesvol groeien als internet startup’ from Pytch on Vimeo.

Universiteit Antwerpen Management School komt aan deze behoefte tegemoet door een op maat gemaakte opleiding aan te bieden.  De creatieve industrie wordt tegenwoordig namelijk door velen gezien als de sleutel tot economische groei en innovatie van een land of regio. Bovendien is er in de organisaties van deze sector een grote behoefte aan professionalisering en dus aan bekwaam personeel.

De opleiding omvat zowel theorie- als praktijkkennis en wordt gedoceerd door UAMS -executive professoren en door experts uit de betrokken creatieve industrieën zelf.

Zie www.uams.be voor meer informatie.

Laatste krant ter wereld

Want in oktober 2044 slaan we de laatste krant ter wereld open. Als je de jaarlijks dalende lezerstrend van de sector doortrekt, dan lezen we binnen 34 jaar onze laatste courant. Misschien wordt De Standaard, met zijn stijgende oplagecijfers, wel de laatste der Mohikanen. Ook het verdwijnen van de krant hoeft niet erg te zijn zolang we maar met iets nieuws op de proppen komen. Voor een product dat zichzelf per definitie elke dag heruitvindt, kan dat geen probleem zijn. Of toch?

Lezer wil mee beslissen

Vandaag wordt de essentie van hoe een krant gemaakt wordt, in vraag gesteld door de lezer. Die wil mee beslissen over de inhoud. Voor een krant is dat vreemd. Terwijl elk ander succesvol product gestoeld is op de wensen van het grootst mogelijk aantal klanten, is dat net omgekeerd voor kranten. Daar leest de klant wat de krant beslist hem voor te schotelen. Als enkel lezersaantallen telden was de redactie al lang overgegaan tot het dagelijks publiceren van een blote deerne op pagina drie. Kwestie van de circulatie de hoogte in te pompen. Zo werkt dat niet bij een krant als De Standaard. Een dagblad is immers een schoolvoorbeeld van ‘curated consumption‘. Ik koop een krant omdat ik een ploeg vertrouw. Een ploeg die mij, een bepaald soort lezer, begrijpt. En die elke dag, met vallen en opstaan, selecteert wat ik interessant vind. Daar heb ik als lezer weinig over te zeggen. Meest gelezen artikels – genre ‘BV wereld geshockt over outing Bart en Luc’ – indachtig, prijs ik me daar soms gelukkig over.

De wereld op zijn kop

Maar niets is voor altijd. Deze week start Yahoo met een nieuwe nieuwsbenadering. Zij laten lezers beslissen welke artikels moeten worden geschreven. Hoe? Simpel. Ze monitoren zoektermen en clicks en vissen zo uit waar u interesse in hebt. Zo merkte Yahoo Sports tijdens de vorige olympische spelen dat veel surfers wilden weten waarom duikers douchen na hun wedstrijd. Dus lieten ze gezwind een artikel schrijven over het ‘douchemysterie’ – het heeft te maken met het soepel houden van de spieren. En kon hun commercieel departement onmiddellijk gerichte advertenties voor duik- of douchegerij bij dat artikel verkopen. Echt nieuw is de aanpak niet. Twee miljoen Koreanen lezen OhMyNews, een krant gemaakt door meer dan 30.000 burger-journalisten. En in Wisconsin beslissen lezers elke dag online wat het hoofdartikel van de krant van morgen wordt.

Keuzes

Met andere woorden, er dringen zich belangrijke keuzes op. Wat vroeger éénrichtingsverkeer was, is nu een drukke tweerichtingsstraat. Dat kan een krant niet negeren. Maar in welke mate laten ze de lezer mee regeren? En welke geloofwaardige businessmodellen kan De Standaard uit zijn ‘curator’ status distilleren om te profiteren van lifestyle diensten en producten onder die naam? Pertinente vragen over vernieuwing die alleen een sterke redactie, aangevoerd door een dito algemeen hoofdredacteur, kan beantwoorden. De toekomst van De Standaard is in hun én onze handen.

Lorin Parys is voorzitter van Flanders DC. Hij schrijft deze column in eigen naam voor De Standaard.

• Generate partnerships: Make Open Innovation & External Collaboration Work
• Design thinking: Drive Change Throughout the Innovation Process
• Foster organic growth: Continue Long-Term Strategies
• Meet customer demands: Tap into Unfulfilled Needs
• The environment: Leadership, Culture and Change
• Asia & emerging markets: How to Do Business with Other Parts of the Globe
• Future trends: Identify What’s Next and What Matters

Welk profiel moet de spreker hebben?

• Senior Level Innovation Practitioners from All Industries
• Innovation Champions
• Inventors
• Trend Experts
• Design Experts
• Breakthrough Small and Medium Growth Organizations
• Authors with NEW publications
• Industry Specialists
• Venture Capitalists
• External Innovation Managers

IRR is op zoek naar ‘cutting-edge’ concepten waarin niet het waarom, maar eerder het praktische belangrijk is. Ze zijn op zoek naar unieke en interactieve presentaties, naar case studies,…

Wat moet je doen?
Voor 16 juli een mailtje sturen naar kpotanka@iirusa.com met de volgende informatie:

• Naam van de spreker, jobtitel en naam van het bedrijf
• Contactinformatie
• Titel van de presentatie
• Topic waar hij/zij over zal spreken
• Korte samenvatting van de presentatie (in 3 à 4 zinnen)
• Geef ook een indicatie over wat het publiek zal leren van de presentatie
• Stuur eventueel ook eerdere presentaties mee
• Korte biografie van de spreker

Succes!

Ik ben benieuwd of er volgend jaar een Belg op het podium zal staan!

Geheim van creativiteit

Waar die vandaan komt, is moeilijk te achterhalen. ‘Het geheim van creativiteit is je bronnen weten te verbergen.’ Dat komt niet van mij. Mijn bron is ene Albert Einstein, berucht
om zijn creatieve hersenspinsels in een tijd zonder informatiesnelweg. Vandaag speelt dat internet een enorme rol in onze collectieve inspiratie. We hebben allemaal al wat van het
internet geplukt en gebruikt op het werk. Het lijkt alsof we allemaal een pak verstandiger zijn geworden, want we kunnen ons beroepen op de kennis van miljoenen mensen. Maar
klopt dat wel, dat het internet ons slimmer maakt?

Korte en lange termijn

Neen. Wired Magazine – en ik laat alweer mijn bron zien – schrijft dat, elke keer dat we online gaan, we terechtkomen in een omgeving die oppervlakkig en snel denken promoot. Het internet breekt onze focus en herorganiseert ons brein. De hersenarchitectuur van ervaren webgebruikers verandert door veelvuldig surfen. En niet ten goede. Want onze intelligentie hangt af van hoeveel informatie we overbrengen van ons kortetermijngeheugen naar ons langetermijngeheugen. Uit dat langetermijngeheugen kunnen we dan putten om complexe ideeën te vormen. Maar die overgang tussen korte- en langetermijngeheugen is ook een flessenhals. Het kortetermijngeheugen is een klein vatje, het langetermijngeheugen een bodemloos vat. De informatieoverdracht tussen beide werkt beter als je maar één ding tegelijkertijd doet. Want een korte onderbreking veegt de inhoud van wat we aan het opslaan zijn in ons kortetermijngeheugen, onherroepelijk weg.

Minder creatief?

Laat nu net die onderbreking de essentie zijn van het internet. Mails, tweets, chatgesprekken en Facebook melden ons wanneer een muis een scheet in een fles laat. Als we iets online lezen, worden we meteen afgeleid door links, reclame en filmpjes. En dus slaan we minder op. We weten dus wel meer, maar worden niet intelligenter. En sommigen beweren dat onze hedendaagse technologie, met zijn constante instantverlangen naar analyse, creativiteit verhindert. Dat we daardoor de tijd en ruimte ontberen om bijvoorbeeld goede boeken te schrijven ‘in stilte en in het donker’, zoals Proust zei.

Niet akkoord

Ik ga daar niet mee akkoord. Het internet ontsluit een schat aan kennis. We beslissen nog altijd zelf of we de computer aan- of uitzetten. En hoeveel we ons laten onderbreken. Gelukkig maar dat ons brein zich aanpast. Stel je voor dat we met de schedelinhoud van een primaat voor ons scherm zouden zitten. Maar welaan, de vakantie is een excellente toetssteen voor deze theorie. U zet alles eens uit en laat ons daarna weten of u slimmer bent teruggekeerd. Geniet ervan.

Lorin Parys is voorzitter van Flanders DC. Hij schrijft deze column in eigen naam voor De Standaard.

Linchpin

In his most recent book Linchpin, Seth Godin takes you on an search through the hidden sides of … yourself and what you are capable of – if only you were not scared. Godin – who is an outsider to the psychoblable literature and doesn’t get caught into therapy language – talks about putting passion into your work.

A linchpin is the person who is indispensable, because they refuse to become an interchangeable part, someone who merely follows the manual. In the hardware store, the linchpin is a lightweight little piece that holds the wheel to the axle.

Emotional Labor

In the below one-minute interview, Seth Godin talks about one of the key-concepts of a linchpin: emotional labor.
You can also have a look at the wikipedia definition of emotional labor and you will find that this is on of those terms that get blurry the more you try to analyze and dissect them. My take on the subject of emotional labor is that it is that part of your work where you make a connection and a difference for the recipient of your work.

In that sense, Linchpin is a wake-up call to tell us that emotional labor is available to all of us, but is rarely exploited as a competitive advantage. In the words of Godin: “We spend the time and energy trying to perfect our craft, but we don’t focus on the skills and interactions that will allow us to stand out and become indispensable to our organization.”

To Be Or Not To Be (A Linchpin)?

In Hamlet, Shakespeare wrote: ‘There is nothing either good or bad, but thinking makes it so’. In the same way, one could say that there is no such thing as a dead-end job; but the lack of emotional labor ‘makes it so’.

In every job there’s a chance to lead, to make change, to connect and to create tiny breakthroughs. The study of hospital workers by Amy Wrzesniewski, that I mentioned in the previous article of this series, showed this very clearly.

Bringing love to work when I and my peers don’t feel like it. That is my job. And the people who do that the best keep getting rewarded for it. Hospital workers don’t get to whine about their hurting backs or mopping up vomit day-in day-out. White collar workers like us shouldn’t whine about how hard it is to be generous and creative and flexible.

To Stand Out Or To Fit In?

In a factory, doing a job that is not yours is outright dangerous. But now – in the post-industrial era, doing the thing that is not getting done is essential. Godin continues by saying that “Finding security in mediocrity is an exhausting process (…) but if you do great work you gain the reward of knowing you’re doing great work. Your day snaps into alignment with your dreams, and you no longer have to pretend you’re mediocre”.

Emotional labor is pulling ourselves up to stand out instead of repressing ourselves in order to fit in. This requires you to lean into whatever you are doing instead of just standing by.

Art

According to Godin: “If art is a human connection that causes someone to change his mind, then you are an artist.” Art requires the emotional labor of doing something difficult, taking a risk and extending yourself. By explicitly using the word ‘art‘ Godin challenges his readers to think about their work differently.

Your labor is no longer an interchangeable commodity. It has become art because it changed the recipient of your work. When you are a customer service rep, a consultant or a team-leader and you elevate each interaction to make a difference for your recipient, you are an artist.

The art you created exists by virtue of the enormous emotional and professional risk you have taken. It takes gut to bring more humanity to your work, instead of more rules.

• Bekijk de andere 37 ways to… van Marc Heleven

• Meer info
• En voor wie een woordje Japans praat…

Bekijk het filmpje: