Creativiteit stimuleren en structureren

Op het Vlerick Marketing Colloquium sprak professor Fernando Trias de Bes over het verschil tussen creativiteit en innovatie. Zijn betoog is misschien het best samen te vatten in de snedige oneliner "The difference between creativity and innovation is a customer". Hoe je daar komt? Door creativiteit te stimuleren en een structuur op te zetten waarin creativiteit een plek krijgt binnen het bedrijf.

Aan de hand van de film Amadeus van Milos Forman (aanrader om eens te bekijken overigens) haalde de Spaanse professor enkele creatieve mythes onderuit. Niet helemaal onverwacht zette hij zijn aanval in met de mythe van het creatieve genie die ergens in een achterkamertje ineens de uitvinding van de eeuw doet.

Verder ging hij met de mythes als zou creativiteit aangeboren of onleerbaar zijn. Ook de mythe van de creatieve rebel moest eraan geloven. Tenslotte keerde hij zich tegen wat een behoorlijk aantal managers schijnen te denken dat creativiteit hetzelfde is als de driemaandelijkse brainstorm rond 'we moeten het nu toch eens wat anders doen' en als daar dan geen grote sprong voorwaarts uit komt is de brainstorm mislukt.

Net daar loopt het mis met creativiteit, zo beweert Trias de Bes. Omdat er grote sprongen worden verwacht en creativiteit zonder achterliggende methode van hoe-moet-het-dan-verder wordt aangevat, is de angst om iets verkeerd te zeggen verkeerd. Temeer daar enkele heilige huisjes zo sterk verzekerd zijn dat je er geen vinger naar durft uit te steken als werknemer of zelfs innovatieverantwoordelijke.

Dat terwijl twijfel en paradoxen net de voedingsbodem zouden moeten zijn voor creativiteit en innovatie. Zien hoe het vandaag gebeurt binnen of buiten de organisatie en daar vraagtekens bij zetten, het bestaande model in twijfel trekken. Moet een bromfiets wel twee wielen hebben? Zien wat anderen doen en dan niet gaan kopiëren maar een alternatief zoeken aan het andere eind van het spectrum gaan zoeken is vaak een betere optie.

Volgens Trias de Bes, komt het erop aan een model op te zetten binnen de organisatie waardoor mensen met ideeën op de proppen kunnen en mogen komen, ook al zijn ze dan misschien bij de haren getrokken of onuitvoerbaar. Voor één innovatie heb je statistisch gezien drieduizend creaties nodig. Die ga je niet zomaar uit het schuif van de verantwoordelijke voor innovatie trekken, die moet van iedereen in de organisatie (kunnen) komen.

Op lange termijn kan daar alleen intrinsieke motivatie voor zorgen. Creatief zijn omdat het moet, omdat je er een boekenpakket mee kan winnen of omdat er toevallig een brainstormmoment in eenieders agenda is geduwd, het kan een aanzet zijn maar innovatie is geen werk van dat-weekend-op-hotel met de staff. Als het ad hoc moet, ben je te laat begonnen.

Als je een goed kader hebt (en Trias de Bes heeft daar samen met marketingguru Philip Kottler een boek over geschreven) dat door Kurt Peys uitgebreid werd gereviewd kom je al een heel eind. Zo beweert hij alvast.

Reactie toevoegen

Plain text

  • Geen HTML toegestaan.
  • Adressen van webpagina's en e-mailadressen worden automatisch naar links omgezet.
  • Regels en alinea's worden automatisch gesplitst.
By submitting this form, you accept the Mollom privacy policy.

Flanders DC © 2014

Created by Kunstmaan