BLOG
Vakantieliteratuur is voor mij echt vakantie-literatuur. Dus geen boeken over arbeidsmarktbeleid, werkgelegenheid, economie of management. Sorry IBM, maar jullie suitcase full of relevant CEO material gaat niet mee in de koffer op reis naar Cambodja en Vietnam. Wat ik wel meeneem is de obligate Lonely Planet Guide ‘ Vietnam, Cambodja, Laos & the Greater Mekong’ en enkele echte ontspanningsboeken. Onze reisvrienden Xaveer en Saskia hebben hun Kindle mee met daarop een uitgebreid boekenrepertorium, maar ik moet boeken kunnen vasthouden, doorbladeren, ruiken en voelen… Ouderwets, zeg maar. Ik mag er niet aan denken dat mijn wielerbibliotheek met meer dan 1600 boeken over de koers zou vervangen worden door een dunne, koele e-reader… Mijn vrouw Karin droomt er misschien wel van.
Toch heb ik dit jaar aan leesinnovatie gedaan want in de plaats van de gewone boekenturven heb ik een voorraadje ‘Dwarsliggers’ aangelegd. Dat zijn boekjes die in elke broek- en binnenzak passen en gedrukt zijn op papier dat me aan sigarettenvloeitjes doet denken. Mooie uitvinding. Zeker als je veel vlieguren moet maken en kilo’s wil uitsparen. Enig nadeel is dat het gamma van boeken voorlopig nog beperkt is. Zo vind ik er nog geen werken van mijn favoriete auteur Mario Vargas Llosa. Ik heb dus twee thrillers van Peter James gekozen maar ook de kanjer en bestseller ‘De Kathedraal van de Zee‘ van de Spaanse schrijver Ildefonso Falcones. In Dwarsligger-vorm goed voor meer dan 1000 bladzijden. Een pil waar de lezer doorheen gaat als een mes door de boter, zo staat op de cover. En inderdaad. ‘De Kathedraal van de Zee’ is een aangename en vlotte tijdverdrijver tijdens de lange vluchten en gedwongen wachttijden op de luchthavens van Hanoi, Siem Reap, Hue en Ho Chi Minh. De roman vertelt het verhaal van Arnau Estanyol die opgroeit in het Barcelona van de 14de eeuw, toen al een melting pot van verschillende culturen. Hij wordt er geconfronteerd met koningen die onnodige oorlogen voeren, machtsstrijden, verraad, de inquisitie, pest, honger… maar ook vriendschap, trouw en liefde. De rode draad doorheen zijn leven als bastaix (stenendrager), soldaat, wisselagent en landeigenaar vormt de bouw van de kathedraal Santa Maria del Mar. Deze kathedraal is zijn echte thuis. Het boek is inmiddels een klassieker geworden in het Thracul-genre : thriller-historico-religioso-aventurero-cultural en combineert aldus fictie en non-fictie.
Juist deze combinatie lijkt me iets voor elke fan van Flanders DC. Goeie verhalen vind je in vele boeken. Maar het lijkt me een uitdagende gedachte om in een realistisch decor fictie, toekomstbeelden en -muziek in te bouwen. En is dat juist geen uiting van creativiteit en innovatie? Namelijk, mens en maatschappij in hun huidige biotoop triggeren aan de hand van fictie-elementen die (over)morgen misschien non-fictie zullen zijn. Veel meer wijsheid onthoud ik niet uit mijn (v)luchtige vakantieliteratuur. En misschien moet ik volgend jaar toch een Kindle e-reader meenemen zodat ik weer kan verdwalen in mijn geliefkoosde Zuid-Amerikaanse literatuur en vliegkilo’s kan uitsparen! Maar mijn wielerbib opgeven? Nooit!
