Onze tijdsbesteding onderging de laatste decennia een vrij grote verandering, vooral de technische vooruitgang maar ook de individualisering speelde hierbij een grote rol. Tot voor een paar tiental jaar werd ons tijdsgebruik nog gestuurd door de openings – en sluitingstijden van winkels en het rennen naar de bank die slechts open was tot half vijf. De fysieke plek waar we leefden was beperkt tot de buurt waarin we woonden en werkten terwijl de democratisering van de auto en het vliegtuig ons nu de vrijheid hebben gegeven om tijd en plaats te overbruggen. De snel ontwikkelende mobiele communicatie maken onze periferie zo mogelijk nog groter en via internet bewegen we ons steeds meer in een virtuele wereld.

Deze veranderende, meer flexibelere samenleving bracht ons een overaanbod van keuzes. Hierdoor bepalen we nu zelf de grenzen van ons leven. De verwende en professionele consument wordt nu dag en nacht op maat bediend en zoekt verleiding , vermaak en verandering. Toch wordt het langzamerhand duidelijk dat het patroon van de overdaad aan keuzes en altijd maar meer een tegenreactie krijgt. De huidige tijdsgeest illustreert steeds meer het verlangen naar kleinschaligheid, vatbaarheid, consuminderen, genieten, eenvoud en duidelijke grenzen. De slowdown week ‘ isn’t it time to slowdown ?’ van adbusters.org. beschrijft de tegentrend van onze druk-druk-maatschappij voorbeeldig.

• De prijs voor het beste radioprogramma ging naar ‘Het beste moet nog komen’ waarin radiopresentatrice Friedl Lesage een uur lang de tijd neemt voor een rustige interessante babbel met slechts één gast. Dit compleet in tegenstelling met de tijdsgeest waarin een radiogast nauwelijks de tijd krijgt om een antwoord te formuleren.
• De prijs voor de televisiekritiek ging naar ‘Terug naar Siberië’, een roadmovie-reeks zonder toeters en bellen waarop een warme en ontroerende manier het dagelijkse leven in Siberië in beeld werd gebracht. Geen spelelement die als rode draad door het programma loopt maar een tv-reeks gewoon verder kabbelt op het ritme van het dagelijks leven.
• Pastinaak en aardpeer staan op de menukaart van de nieuwe brasserie van Peter Goossens, groenten uit grootmoeders tijd die zo goed als vergeten zijn in tijden van fastfood en exotische producten.
• Concertorganisator Kurt Overbergh van de Brusselse AB die in september start met een concertreeks onder de naam ‘Rewind’ waarin Belgische groepen de sleutelplaat uit hun carrière integraal brengen. Overbergh verantwoordt de reeks als volgt: “In deze vluchtige tijden van Youtube en MySpace ben je misschien sneller geneigd om terug te grijpen naar vaste waarden, naar dingen die een zekere tijdloosheid hebben.”
• Slowfood als tegentrend voor de fastfood

• Het Filmfestival van Cannes dat volgens Jane Fonda in het verleden de plaats is waar een gezond evenwicht is tussen films die ontspannen en films die doen nadenken. Dit jaar was er nochtans niet veel ontspanning te vinden in de competitie, wel veel ernst: dood, rouw en verlies, abortus, oud worden. 
• Het recente Ford Mondeo 2007 reclame spotje waarbij geen schurende auto meer door het landschap klieft maar waarbij het beeld gedomineerd wordt dooreen traag rijdende auto in de stad.
• Het metalen harnasje dat Dolce & Gabbana showden in Milaan, tijdens de voorstelling van de zomercollectie 2007 is een beeld dat veel vertelt over de tijdsgeest. Het harnas staat als middeleeuws symbool voor allerlei soorten bescherming, ook tegen kleine ongemakjes, een overdosis aan informatie, negativiteit. Met het beeld van de Middeleeuwen kun je vormelijk weinig, inhoudelijk zegt het veel over het ethisch reveille.

Een steeds terugkerende factor in deze voorbeelden is de terugkeer naar traagheid en ‘grijpbaarheid’. Van versnelling evolueren we naar vertraging. Houvast, veiligheid, herkenbaarheid, zekerheid, degelijkheid zijn afgeleide variabele indicatoren die beïnvloed worden door snelheid. Deze tendens naar minder en de behoefte aan eenvoud en grenzen biedt een pak innovatiekansen voor merken en diensten. Artisanale producten uit de eigen streek bieden nostalgie, vertrouwen en herkenbaarheid; rustruimtes zoals Hästens het Zweedse slapen promoot of de ultieme slaapkamerbelevenis die beantwoordt aan de psychologische en fysieke wensen van de klant van Morphe’us ; de Nokia stille telefooncel van waaruit kan gebeld worden tijdens festivallawaai; ambachtelijke kleermakers vinden weer een klantenpubliek en consumenten komen tot rust bij het helpen maken van de juiste keuzes.