Dat ik Flanders DC een warm hart toedraag is jullie misschien niet bekend, maar door onze ‘tafelpoot’ worden we er elke dag aan herinnerd. Dat boek zit er al jaren, maar mijn connectie met Flanders DC in Leuven bestaat pas een jaar (en is mij zeer dierbaar).

Oktober 2006: in theater De Kleine Komedie in Amsterdam wordt een klein feestje gevierd ter gelegenheid van het dertig jarig bestaan van Uitgeverij De Erven Thomas Rap. Thomas zelf kan dit helaas niet meer meemaken, hij stierf zes jaar daarvoor. We waren goed bevriend, wij hielpen elkaar, en – hoewel zeer verschillend – hadden zeer veel respect voor elkaar.

Goed, op die gedenkwaardige zaterdagmiddag traden onder ‘spreekstalmeesteres’ Marga van Deutekom (redactrice bij de uitgeverij) een aantal auteurs uit het fonds op. Ze lazen voor, vertelden een verhaal, of wat ook. Vanzelfsprekend daarbij Youp van ’t Hek, vriend en ster-auteur van Thomas, maar ook… A.L. Snijders. Ik kende de schrijver niet, ondanks het feit, dat hij in de negentiger jaren vier bundels bij de uitgeverij uitgaf. Hij las een drietal verhalen voor, die bij mij zonder enige voordeur of ander beletsel, rechtstreeks naar mijn hart gingen. Mijn hemel, wat ongekend mooi en wat ongekend mooi en intrigerend voorgelezen. Na afloop schoot ik hem aan en zei: ‘Wij kennen elkaar niet en ik weet niet wat u op 22 mei 2007 doet, maar ik heb zo’n idee, dat u op PINC.8 komt voorlezen’.

Korte uitleg wat PINC is en een afspraak gemaakt bij hem thuis een aantal weken later. Niet in de buurt – alhoewel alles in Nederland direct in de buurt is – namelijk in Lochem. Of beter buiten Lochem, want hij woont in een absolute eenzaamheid in een zeer, zeer oude boerderij in de bossen. Hij kan vanuit huis uren lopen zonder een huis tegen te komen.

Op de vrijdag voorafgaand aan mijn bezoek op donderdag rolt NRC Handelsblad in onze bus, met op die dag de wekelijkse Boekenbijlage. Die staat onder leiding van Pieter Steins en die schreef op de voorpagina van het katern een 5-koloms artikel over het boek van Snijders, met daarin het volgende citaat: ‘…Mea Culpa: de ZKV’s (red.: Zeer Korte Verhalen) van Snijders lagen al twee maanden op mijn stapel nog-te-lezen-boeken, en telkens legden ze het af tegen de actualiteit – van de nieuwe Möring tot de nieuwe Van Dis. Begrijpelijk misschien, maar jammer, want ‘Belangrijk is dat ik niet aan lezers denk’ hoort bij de intrigerendste en best geschreven boeken van 2006’.
Ik naar Lochem, Peter Müller (zijn echte naam) en zijn vrouw Yvonne verwelkomen mij als oude vrienden, wij praten, wij lachen. Yvonne bereidt een heerlijke lunch, ik hoor waarom zij hier wonen (jarenlang leraar Nederlands aan de in Lochem gevestigde Politie-Academie) en ik ga naar huis met de toezegging dat hij komt. En dat gebeurde: hij kwam, hij zag en hij overwon de harten van 500 opgewonden PINC-bezoekers. Wat een parel aan het inspirerende PINC-collier…
Volgende keer over een Parel uit Parijs (Rue du Cherche-Midi).

Peter van Lindonk

Wil je meer weten over de komende PINC Conference? Ga dan naar www.pinc.nl. Inschrijven kan natuurlijk ook, nu nog voor het early-bird tarief van € 850,- (tot 1 januari 2008).