Over twee weken verzamelt iedereen die iemand is in Kopenhagen. Obama, de Chinese premier en de bijna tweehonderd man sterke Belgische delegatie. Daar zal het gaan over onze steeds warmer wordende wereld. Dat daar iets mee aan de hand is, weten we onderhand. Maar een hete planeet heeft niet alleen een stijgende zeespiegel, smeltende ijslagen en verzengende hitte in Midden-Afrika tot gevolg. Het opwarmende klimaat leidt ook tot burgeroorlog, ondernemerschap, creatieve wiskunde en totaal nieuwe industrieën terwijl een echte oplossing misschien eenvoudiger is dan we vandaag denken.

Eerst de onverwachte resultaten van de opwarming van de aarde. Wist u dat er door de klimaatverandering meer burgeroorlogen in Afrika uitbreken? Een recente studie zegt dat voor elke stijging van de gemiddelde temperatuur met één graad Celsius, de kans op conflict in zuidelijk Afrika met de helft toeneemt. Omdat zo’n stijging tegen 2030 een feit zal zijn, zouden er tot 400.000 extra doden door oorlog kunnen vallen. De temperatuur stijgt, de oogst verkleint en de hongerigen nemen sneller de wapens op. Niet louter theorie, want sinds 1980 ontstonden meer burgeroorlogen in relatief warmere jaren in Afrika.

Maar wist u ook dat een stijgende temperatuur een positief effect heeft op ondernemerschap? Zo bestaat een Harvard-onderzoek dat zegt dat er drie factoren zijn die een stad ondernemend maken. Een overvloed van kleine en onafhankelijke bedrijfjes, het aantal inwoners met een universiteitsdiploma en de gemiddelde temperatuur in de maand januari. Uitleggen kan ik het niet, behalve dat je met cijfers werkelijk alles kunt bewijzen.

En dat werd vorige week nog maar eens bewezen door een hacker die het e-mailsysteem van een bekende klimaatonderzoeker kraakte en prompt een stroom berichten tussen onderzoekers op het web zette. Daaruit moest blijken dat op zijn minst een deeltje van de hype rond de opwarming van de aarde in de categorie marketing viel omdat wetenschappers politici tot actie wilden bewegen. Niet bepaald heilzaam voor de geloofwaardigheid van de boodschap. Ook China maakte gisteren een bepaald percentage bekend om CO2-emissies terug te dringen. Alleen zeggen experts dat hun voorstel hoegenaamd niet neerkomt op een effectieve reductie.

En zoals met elke ramp, zijn er ook mensen die er hun voordeel mee doen. Zeker aangezien een warmere wereld voor flink wat nieuwe vetpotten heeft gezorgd. Overal ter wereld vindt de overheid dat zij moet beslissen welke nieuwe technologie ons het best zal beschermen tegen een warmer klimaat. Dat leidt tot een nieuwe industrietak, die van de klimaatlobbyisten. Zo is de windenergie-lobby er in het Verenigd Koninkrijk in geslaagd om winst te maken door het najagen van een behoorlijke pot subsidies. Jammer genoeg zonder veel nieuwe windboerderijen als resultaat.

Ook bij ons loopt er een en ander fout. Het Rekenhof bracht zestien verschillende federale klimaatmaatregelen in kaart. Het Itinera Instituut ploos het rapport uit en onderstreepte dat het hof bijvoorbeeld niet kon achterhalen waarop de geschatte jaarlijkse CO uitstootverminderingen die elke maatregel moet opbrengen, gebaseerd zijn.

Ik geloof eerder in de creativiteit van de wereldbevolking dan in het genie van de staat. Het zou slimmer zijn om de prijs van kooldioxide te verhogen en de markt antwoorden te laten formuleren die echt werken.

Lorin Parys is voorzitter van Flanders DC. Hij schrijft deze column in eigen naam voor De Standaard.

Tweet

0