Vijftig visies — De creatieve sector kijkt vooruit: wat na corona?

Is de coronacrisis een gamechanger voor de creatieve sector? Flanders DC geeft het woord aan vijftig experts actief in verschillende sectoren, zoals design, mode, games, muziek, audiovisuele industrie en gedrukte media. Hoe kijken zij vooruit? Welke nieuwe businessmodellen, processen, structuren, ideeën en werkwijzen mogen of zullen volgens hen het daglicht zien?

Op deze pagina lees je de visie van Ann Claes.

Als we kijken naar de impact van COVID op de wereld , dan durf ik wel te zeggen dat we behoren tot een sector die fel door mekaar geschud is door de komst van dit virus. Evoluties en veranderingen die al opgestart waren, zetten in sneltempo door.  Duurzaam en lokaal ondernemen wonnen aan belang. We hebben ons eigen land leren kennen door in het binnenland te reizen en hoe je het draait of keert: corona heeft ons op een pauzeknop doen duwen.‎

Ann Claes

Ann Claes © Eva Vlonck

Toen tijdens de lockdown alle stenen winkels hun deuren moesten sluiten, werd onze webshop, die we in 2013 zijn gestart, onze enige bron van inkomsten. Zoals andere merken moesten we op digitaal vlak een versnelling hoger schakelen. Via een omnichannel aanpak, waarbij je winkelnetwerk een tandem vormt met de webshop, is dat naar omstandigheden aardig gelukt.

De komst van COVID heeft ons doen inzien hoe afhankelijk we zijn van spelers uit verre landen. Ook het in het Suezkanaal vastgelopen containerschip was daar eigenlijk een goed voorbeeld van. Corona heeft ons deze afhankelijkheid in vraag doen stellen en ons opnieuw op zoek doen gaan naar meer lokale alternatieven. Kunnen wij in de toekomst terug lokaal gaan produceren? Dat wordt nu allemaal terug bekeken en in vraag gesteld. De productie van kleding is een gigantisch en complex proces. Het is niet zo eenvoudig om dat allemaal terug lokaal te trekken. Waar we wel lokaal mee aan de slag gaan, is het upcyclen van onze restvoorraden. Voorraden die niet verkocht werden tijdens afprijzingen en stockverkopen, maar wel nog een  nieuw leven kunnen krijgen door er een nieuw en uniek kledingstuk van te maken. Binnenkort starten we met de creatie van onze eerste ge-upcyclede trui, met een lokale partner. De lokale ondernemers hebben het in deze tijden bovendien niet makkelijk, dus samen elkaar helpen en duwtjes in de rug geven is essentieel.

Het reisverbod heeft de blik in betekenisvolle mate naar het binnenland verschoven. Zelf reis ik veel voor het werk, en vóór COVID kwamen daar in mijn vrije tijd ook nog city-trips bij. Dat laatste wil ik voortaan anders gaan doen. Ik merk dat ik veel meer zin heb om België te (her)ontdekken en om te genieten van al het moois dat hier te zien is.

Een grotere bewustwording van de nood aan duurzaam ondernemen vind ik persoonlijk één van de belangrijkste gevolgen van COVID. Het zou goed zijn als we op een ander tempo gaan leven en dat ook de mode zou volgen. Op het tempo dat we allemaal een beetje in de coronatijd hebben leren kennen.

"Kunnen wij in de toekomst terug lokaal gaan produceren? Dat wordt nu allemaal terug bekeken en in vraag gesteld."

Ann Claes,

Chief Buying Officer JBC

De vraag vanuit de modesector om de solden te verschuiven toont hoe scheefgetrokken de situatie is. Want hoe kan je verantwoorden dat je een zomeritem met hoge korting verkoopt en dat midden in de zomer, wanneer je het artikel effectief nodig hebt? De vakanties beginnen op 1 juli; mensen vertrekken in die periode op vakantie. Dus is het buiten proportie dat je al op 1 juli je zomerkleding in de solden gaat aanbieden, want pas dan komt het moment eraan dat je kan beginnen te verkopen.

Daarnaast is ook het koopgedrag van de consumenten veranderd. Vroeger kochten de mensen hun kleding enkele maanden of weken op voorhand, maar nu wordt de kleding pas gekocht wanneer het nodig is. In die optiek zouden ook de winterkoopjes idealiter verhuizen van begin januari naar begin februari.

De mode zelf wordt trouwens ook vernieuwd. Door de vele wandeldates en buitenafspraakjes, zagen we een daling in de verkoop van rokken, jurken, blouses en andere dressed up stukken. Homewear doet het dan weer iets beter. Loungewear lijkt me een blijver, weliswaar in combinatie met revenge dressing: comfy outfits doorheen de dag, maar als we uitgaan zal het all the way zijn. Noem het een kleine revival van de roaring 20s.

Last but not least hoop ik dat dankbaarheid - dankbaar zijn met wat je hebt - niet weggaat. Laten we niet meer kritisch zijn om gewoon kritisch te zijn, maar elkaar positief stimuleren, zodat iedereen kan doen wat ze moeten doen. En iedereen, ondernemers, consumenten, maar ook media, spelen hierin een rol. ‎


Wie is Ann Claes?
Ann Claes stapte in 1985 in het bedrijf van haar vader, Jean-Baptiste Claes, die ook zijn initialen leende aan de naam JBC. Intussen bestaat JBC meer dan 45 jaar, heeft het familiebedrijf rond de 120 winkels verspreid over België, Luxemburg en Duitsland, en is Ann Claes als Chief Buying Officer verantwoordelijk voor de collecties en de productie.